'Doen Wat Je Goed Doet’ aflevering 37: muzikant Robby Valentine

© Hans van Eijsden
Leusden - Hij is bekend van zijn rockballad Over and Over Again uit 1991. Geboren in Hilversum maar vanaf zijn eerste jaar opgegroeid in Leusden, waar hij woonde tot 2008. Zaterdag 17 februari geeft hij met zijn band, voor het eerst sinds midden jaren tachtig, een optreden in Leusden. Daarom alle aandacht voor Robby Valentine in ‘Doen Wat je Goed Doet’.
Robby, geboren als Robert Kempe, was bijna zeven jaar toen hij in het najaar van 1975 de clip van Queen’s Bohemian Rhapsody op TopPop zag. Zijn ouders lieten hem toen al verplicht pianolessen volgen “Maar ik vond het niet leuk. Terwijl mijn moeder naast me de maat aan stond te geven ‘van 1 en 2 en 3 en 4’, jaagde ik door de les heen.”
Freddie Mercury, dat werd zijn grote voorbeeld. Hij was iemand die piano speelde en zich presenteerde op een manier waar Robby wel wat mee kon. “Ik kreeg op mijn 7e verjaardag het album Night at the Opera, dat was een magisch moment. De nummers die Freddie had geschreven daarop draaide ik grijs: Seaside Rendezvous, Love of My Life, Lazing on a Sunday Afternoon. Ondertussen speelde ik dan met mijn Playmobil.”

Verschrikkelijke tijd

Het was de tijd waar de meisjes op de basisschool naar ABBA luisterden, Robby vond die muziek ook leuk. “Twee mooie vrouwen, maar die man met die baard achter de piano vond ik niks. Toen vond ik uiterlijk al belangrijk. Ik zat op de Wegwijzer en ging daarna naar het Corderius. Het was een verschrikkelijke tijd, ik hield niet van school. Ik kon niet goed leren en wilde geen huiswerk maken. Het interesseerde me niet. Ik ging door naar de Mavo Muurhuizen, die toen nog echt in de binnenstad zat.”
Dat was zijn redding, want in de pauze kon hij dan naar de Hellestraat waar de winkel Staffhorst zat, zij verkochten vele muziekinstrumenten. Daar ging hij dan de nieuwste synthesizers uitproberen. Robby ging zonder diploma van school in het vierde schooljaar en stortte zich op de muziek.
Zijn ouders steunden hem volledig, zijn vader bouwde in de schuur een studio voor hem. Daar nam hij muziek op voor bedrijfsfilms. En vele van zijn latere albums zijn daar geschreven. Vroeger stond er thuis een piano, orgel en zelfs een draagbaar orgel. Maar daar kon hij met zijn composities niet mee uit de voeten. Eind 1982 kwamen er nieuwe synthesizers op de markt waar hij zijn oog op had laten vallen.
Robert Kempe (Robby Valentine) in de band Vistix in 1984.
Robert Kempe (Robby Valentine) in de band Vistix in 1984. © Robby Valentine
“Om er een te kopen braken mijn ouders de spaarrekening, die ze sinds mijn geboorte hadden, open." Snel daarna werd hij gevraagd door de schoolband Vistix van het Corderius door bassist Bob. “Dat was meer ska en reggae, ik wilde meer rock zoals The Babys dat speelden. Ronald, die ook bij Staffhorst werkte, haalde me daarna bij de band Spoiled Brats waar ik meer mijn ei in kwijt kon.”
Met zijn onbegrensde ambitie zette hij op zijn 17e een advertentie in het tijdschrift Music Maker, dat zich richtte op muzikanten en de muziekindustrie: ‘Toetsenist zoekt semi-professionele rockband’. Hij kreeg veel reacties en de band Line uit Vlaardingen vond hij het leukst. “Zo werd alles steeds professioneler, met Line maakten we een single in eigen beheer en traden op in Paradiso tijdens de finale van de Grote Prijs van Nederland. En traden met Solitary Nite op bij Avro’s TopPop.” Robert bespeelt daar diverse toetsinstrumenten:
Omdat Robby van jongs af aan allergisch en astmatisch was, dacht hij dat hij met die kwalen nooit als frontman een volledig concert zou kunnen volhouden. Niets was minder waar. “Ik was steeds gefrustreerd omdat de zangers met de eer streken en toen ben ik solo gegaan. Via mijn contacten kwam ik bij platenmaatschappij Polydor en kon zo mijn debuut opnemen in de beroemde Wisseloord studio’s. Mijn label kwam met John Ewbank als toetsenist voor mijn liveband (Hij zou later vijftien nummer 1-hits schrijven en opnemen, voornamelijk met Marco Borsato, GH) die net zo’n Roland D70 als ik had.” Via manager Willem du Bois kwam gitarist Rob Winter in de band en Hans Eijkenaar op drums completeerde het geheel.

Over and Over Again

In 1990 schreef hij Over and Over Again. Het haalde in 1991 de 6e plek in de Top 40. Tegelijkertijd stond toen het Amersfoortse Pater Moeskroen op de tweede plek van die hitlijst met Roodkapje en zanger Gordon stond met Kon Ik Maar Even Bij Je Zijn aan de top. Het zou het grootste succes worden dat Robby Valentine tot nu toe heeft behaald.
Dat kwam mede door de nieuwe muziekstroming grunge die vanuit Amerika opkwam en in 1992 de gitaarmuziek ging bepalen. De kledingstijl werd gedomineerd door houthakkershemden, spijkerbroeken en legerkisten. “Alle glamour in de rock werd verboden. Ik zou mijn haar en nagels niet meer kunnen verven en toen vond ik het niet meer leuk. Ik ben altijd dicht bij mezelf gebleven en heb daar nooit aan meegedaan. En zeker nu moet je alels doen wat de label bazen zeggen. Tegenwoordig is het echt je ziel verkopen, de popmuziek is een belachelijke business geworden.”

Glaucoom

Ondertussen kreeg Robby een relatie met Marlies Schuitemaker, o.a. bekend als finaliste in Idols 2, met wie hij een dochter heeft. Zijn wereld kwam op zijn kop te staan toen hij in 2009 aandoeningen aan zijn ogen kreeg en zijn zicht steeds meer achteruit ging. “Ik heb glaucoom, waarbij je oogzenuw afsterft. Voor de corona-pandemie had ik nog 20% zicht met mijn linkeroog. Tijdens de pandemie kreeg ik weer erge last van glaucoom, maar omdat ziekenhuizen mijn situatie niet als dringend genoeg hadden ingeschat, werd ik niet behandeld en ging het nog meer achteruit. Nu zie ik nog maar 2% met links en niets meer met mijn rechteroog.”
Deze handicap zorgde ook voor inspiratie voor zijn nieuwe album Embrace the Unknown dat afgelopen oktober uitkwam. De titelsong zag vorige week de première van een grootse bijbehorende videoclip. Daarin wordt niet alleen in tekst, maar ook in beeld zijn gezichtsverlies uitgedrukt. Al deze jaren lukt het hem nog om te leven van de muziek, ondanks het feit dat hij al jaren geen hitnotering heeft gehad.
“Het is voor mij best moeilijk om in grote zalen te spelen zonder management of platenlabel. Qua promotie kan je niet alles alleen en ik ga niet overal opdraven en meedoen aan rare tv-spelletjes. En dan nog is de kans klein dat het wat word, dat is het eigenlijk niet waard. Het is de kunst om daar vrede in te vinden. Want echt beroemd zijn is nooit wat het lijkt. Toch vind ik optreden het mooiste wat er is, en gelukkig doen we dat ook regelmatig in binnen- en buitenland".
Ook de show in FORT33 van volgende week benadert hij alsof hij in een grote zaal staat. “Waar ik speel maakt me niet uit. De band is heel strak en omdat ik zo weinig zie ga ik niet meer van het drumpodium springen, maar het wordt wel een spectaculaire rockshow. Ik speel nummers van het nieuwe album en natuurlijk ook Over and Over Again. Ik heb nooit in de IJsbreker (de oude naam van FORT33, GH) gespeeld, alleen in jongerencentum De Geut, de laatste keer was in 1985. Ik heb er veel zin in!”

Meer over het concert van Robby Valentine op de site van FORT33.

Heb je een tip of opmerking? Stuur ons je nieuws via nieuws@nieuwsplein33.nl.