‘Doen Wat Je Goed Doet’ aflevering 36: fotograaf Rick van der Kraats

© Arie van den Hout
Amersfoort - In 2016 en 2017 won hij de ene na de andere prijs met zijn natuurfoto’s. Na een jarenlange pauze is hij nu weer terug en hangt een serie van zijn foto’s in het café van theater de Lieve Vrouw. Dit weekend is de laatste kans zijn werk daar te zien. Daarom staat Rick van der Kraats centraal in Doen Wat je Goed Doet.
De inspiratie is weer terug, Rick pakt zijn fotocamera weer op en gaat weer vaker naar buiten. "Het heeft ook met het voorjaar te maken, dat voor mijn gevoel al in de lucht hangt. Fotograferen is voor mij een uitingsvorm, iets om mij mee uit te drukken”.
Voorjaarsliefde
Voorjaarsliefde © Rick van der Kraats
Rick van der Kraats (23) fotografeert graag de natuur, bij voorkeur vogels. Hij won er tussen van 2016 tot 2019 prijzen mee. Meerdere keren als ‘Natuurfotografietalent van het jaar’. Maar ook een internationale prijs voor natuurfotografen onder de 18 jaar en de Frans Lanting award van het WNF. Zijn werk hing al door het land en zelfs de graaf van Luxemburg kent zijn werk.
Maar de afgelopen jaren waren ‘interne jaren’, het gevolg van een relatie die op de klippen liep en hij een tijd buiten Amersfoort woonde. Na een omweg via Het Gooi woont hij nu weer bij zijn moeder en haar partner in Hoogland.
“Ik heb nu weer inspiratie, nu vooral in de vorm van schrijven. Bijvoorbeeld over dingen die ik heb geleerd in het veld. Hoe ik dieren kan benaderen, bewust van mezelf en welke invloed dat heeft op dieren en vogels. Die ervaringen komen in een fotoboek, waar ik nu mee bezig ben. Het is nog niet heel concreet, ik heb contact gelegd met een drukkerij en advies ingewonnen. Maar ik hoop dat mensen die al interesse in dat boek hebben, even een mailtje sturen, dan hou ik ze op de hoogte.”

Inspiratie

Inspiratie kan je niet forceren, dat is er gewoon of niet. “Hoe ik mijn afgelopen jaren zie: je hebt interne jaren en externe jaren. En dat wisselt af, net als de seizoenen. Voor mij zijn interne jaren de tijden waarbij ik naar binnen keer, zoals afgelopen herfst. Ik verwerk alle indrukken en laat zaken bezinken. Dan vindt er verdieping in jezelf plaats.”
Je hebt in het leven een bepaalde rol, er zijn verwachtingen
“Daarna krijg je als vanzelf weer nieuwe inspiratie en een externe periode breekt dan vanzelf weer aan. Dan voel ik weer nieuwe inspiratie om weer aan de slag te gaan, om weer nieuwe beelden te maken. Door de verdieping in mijzelf, verdiept mijn fotografie ook, omdat fotografie voor mij een vorm van expressie is.”
Sprookjesbos
Sprookjesbos © Rick van der Kraats
Van jongs af aan was Rick het liefst in de natuur. “Ik had ook de vrijheid dat ik naar buiten mocht. In de natuur ervaarde ik het leven als thuiskomen. Je hebt in het leven een bepaalde rol, er zijn verwachtingen. Zoals brood op de plank brengen, maar in de natuur voelde ik mij vrij. Dat is voor mij een heel belangrijke drijfveer om naar buiten te gaan, de natuur in.”
“Ik was een beetje een vreemde eend in de bijt op school, met mijn liefde voor natuur en naar buiten gaan. Ook in het weekend stond ik vroeg op, de polder in. Ik leerde vogels herkennen, ging stukken fietsen en ging een verrekijkertje gebruiken. Aan het eind van de basisschool ging ik ook foto’s maken in de natuur. Ik ging in 2011 naar Noorwegen op vakantie en kreeg het fototoestel van mijn moeder te leen. Mijn verjaardag erna kreeg ik mijn eerste eigen camera.”

De graaf van Luxemburg

Door zijn tochten door de polders rond Amersfoort en zijn allereerste foto expositie in het stoomgemaal van Arkemheen bij Nijkerk leerde hij mensen kennen die daar in de buurt wonen. Hij mocht bij hen logeren, als uitvalsbasis voor zijn fotografie. Deze familie had ook wat van zijn foto’s hangen. Via hen kwam ik in contact met de ambassadeur van Nederland in Luxemburg.
“De ambassadeur wilde graag mijn foto’s verkopen en nam ze mee naar de ambassade in Luxemburg. Zo kreeg ik van de graaf van Luxemburg een uitnodiging om naar zijn privé terrein te komen voor een midweek. Daar kwam ik in aanraking met beeldende kunst dat veel artistieker en creatiever was dan wat ik kende.
"Naast schilderijen hing er ook fotografische kunst en dat was veel abstracter dan dat van mij. Er ging een knop bij me om, Ik zag dat ik meer creativiteit in een foto kan leggen. Ik zag meer mogelijkheden en vond het lef in mezelf om deze vorm van inspiratie te volgen."
Wat ik beoog is om een verschuiving te laten ontstaan van het hoofd naar het hart
“Ik ging meer bewegingsonscherpte in een foto gebruiken en een tragere sluitertijd. Het beeld krijgt voor mij dan veel meer schoonheid. Je ziet en leest meer in een foto, dat sprak mij aan. Het zorgt dat je langer naar een foto kijkt en minder snel op uitgekeken raakt.”
Minimalistic
Minimalistic © Rick van der Kraats
Goede vriend Arie van den Hout is een groot voorbeeld voor Rick. Ze kwamen elkaar tegen in het veld bij het fotograferen van zwaluwen aan een modderpoeltje en raakten aan de praat over hun fotografie. “Hij heeft me veel bewuster gemaakt hierin, toen ik 15 jaar was. Maar ook over het leven, wie je werkelijk bent."
"De dingen die ik als klein kind zag, werden bij hem bespreekbaar. Dat was zo’n feest van herkenning, ik wist nu ‘ik ben niet gek’. Hij herkende hetzelfde. Dat was heel erg goed. Ook al is hij in de vijftig, in die herkenning is leeftijd irrelevant."
“Omdat ik nu inspiratie voel ben ik bezig om een fotoboek te maken. Ook zou ik het willen combineren met schrijven van boeken; dat wil ik al van kinds af aan. Omdat blijkt dat ik het leven anders zie dan andere mensen om mij heen, wil ik die andere kijk heel graag in woorden vertalen. Het lijkt me fantastisch om anderen dat zo te laten zien. Wat ik daarmee beoog is om een verschuiving te laten ontstaan van het hoofd naar het hart.’’
Heb je een tip of opmerking? Stuur ons je nieuws via nieuws@nieuwsplein33.nl.