‘Doen Wat Je Goed Doet’ aflevering 28: gitarist en zanger Kees van den Hoogen

© Kees van den Hoogen
Amersfoort - Het wordt echt het allerlaatste concert van Joris Linssen en Caramba. Morgen in FLUOR speelt de band met de van tv bekende zanger hun Nederlandstalige muziek met Mexicaanse invloeden. Gitarist en zanger Kees van den Hoogen is al die jaren onderdeel geweest van dit succesverhaal. Daarom zijn portret in ‘Doen Wat Je Goed Doet’.
De op 8 december 1970 geboren Amersfoorter heeft over zijn jeugd ‘niks te klagen’. Geboren aan de Kapelweg en opgegroeid in de Javastraat: “Een mooiere jeugd kan ik mij niet wensen, het had alles in zich wat je in de boeken lees. Met veel kattenkwaad, in de buurt van de bossen en voetballen op straat.”
In het grote gezin met vijf kinderen was muziek nooit ver weg. “Mijn vader werkte in ziekenhuis de Lichtenberg op de technische afdeling. Onze moeder was veel thuis en gaf les in ritmische gymnastiekles. Ze kwam uit een heel muzikaal gezin, speelde piano en zong de hele dag door bij alles wat ze deed. Een oom was muziekdocent en andere ooms zongen in het Bachkoor. Als de hele familie bij elkaar was dan werd er muziek gemaakt met drie gitaren en piano. Dan kwam het hele Nederlandstalig repertoire en allerlei jazz standaards voorbij. Ik vond dat heel interessant.”

Muziekles verplicht

De kinderen van het gezin Den Hoogen hoefden niet per se te sporten, maar iedereen moest wel verplicht op muziekles. “Ik wilde en kreeg een gitaar. ‘Daar kan je je hele leven plezier van hebben’ was het argument en dat klopte ook. Buiten spelen speelde ik met de buurtkinderen muziek, van VOF de Kunst naar Bob Dylan, John Denver en Deep Purple. Niet meer dan vier akkoorden, dat was te doen.”
Kees van den Hoogen en Lisette Omalley, samen speelden ze op theaterschool Mirakel in de musical Grease.
Kees van den Hoogen en Lisette Omalley, samen speelden ze op theaterschool Mirakel in de musical Grease. © Kees van den Hoogen
Via een actieve muziekdocent op de Mavo Leusderweg kwam Kees in de schoolband. Hij deed mee als gitarist, maar werd aangenomen als zanger. “Daarna heb ik een tijd niet meer gitaar gespeeld. Ik kan gewoon goed zingen, dat kwam van de familie denk ik. Het is zuiver en het raakt mensen en dan heb je een goede combi”
“Ik vind muziek maken met anderen heel leuk en fijn om anderen het podium te geven. Iets maken wat ertoe doet. Solo’s vind ik niet interessant, nooit gedaan ook. Dat uitsloven vond ik nooit leuk. Vroeger heb ik wel op een elektrische gitaar gespeeld, maar dat was geen succes.”

The Bald & The Beautiful

De schoolband werd later rockband Second Opinion dat klassieke rocknummers speelde en wat eigen werk. Rond 1995 werd The Bald & The Beautiful opgericht, een trio met op accordeon Marcel van der Schot en Jeroen Groenendijk op contrabas. “Veel Amersfoorters moeten dat wel kennen, we deden 120 gigs per jaar in het hele land. We speelden covers en wat eigen werk in het Nederlands en Engels. Verder werkte ik in een café en liep de post.
The Bald & The Beautiful lag aan de basis van Joris Linssen en Caramba. Het trio trad regelmatig op met gast muzikanten, daarbij het eigen repertoire en dat van de gast spelend. “Jeroen kende Joris Linssen van het schoolplein van elkaars kinderen. Zo kwam Joris in Amersfoort een keer meespelen. Na afloop vertelde Joris over zijn droom om iets met de Mexicaanse muziekstijl Norteño te doen. Onze bezetting paste daar precies bij. Zo zijn we in 1999 met onze eerste cd als Caramba begonnen. Ons platenlabel adviseerde toen om Joris apart te noemen vanwege zijn bekende naam.” En de rest is geschiedenis…

Wat is Norteño?

Norteño is een subgenre in Mexicaanse streekmuziek. Kees omschrijft het als ‘driekwarts hoempa pa latin’, waarbij de teksten vaak gaan over sociaal maatschappelijke onderwerpen. Maar de liefde is ook een vaak bezongen onderwwerp. Naast de accordeon, gitaar en de basgitaar is meerstemmige zang onderdeel van een Norteño bandje. De stijl ontwikkelde zich in de late 19e eeuw uit een mix van Mexicaanse muziek en volksmuziek uit Tsjechië en Oostenrijk.

Hoogtepunt in hun 24-jarig bestaan was voor Kees de reis naar Mexico, die is vastgelegd in de tv-documentaire ‘Met jou heb ik geleerd’. “Een reis die je nooit vergeet, omdat alles ons daar overkwam. Het was onze droom om er heen te gaan voor de oorsprong van onze muziek en vanaf dag 1 was hij mooier dan onze verwachtingen. Er was alleen een eerste overnachting geregeld. Men kreeg dat in Mexico door dat we er waren en iedereen wilde iets voor ons doen. We kwamen op tv, in de krant en deden het voorprogramma van een grote Zuid Amerikaanse zangeres waardoor we voor 20.000 mensen konden spelen. We hebben daarna nooit meer voor zoveel mensen gespeeld.”
Dieptepunt was het overlijden van bassist Jeroen in 2011 door ziekte. Kees: “Daarna heeft het even geduurd voor ik wat vrolijker in het leven stond.” Gelukkig waren er meer hoogtepunten dan zware tijden voor de band. Ze maakten negen albums en vertaalden en schreven veel nummers.

Twee Borsten

Zoals verzoeknummer 1: ‘Met jou heb ik geleerd’ tot ‘Twee Mooie Borsten’ een nummer dat Joris Linssen voor het eerste album schreef. “Dat laatste hoorde je in Utrecht wel eens van de steigers komen. Best hilarisch, je probeert iets heel serieus met gelaagde en gedragen teksten te doen en je meest bekend nummer gaat over twee borsten”, vat Kees samen.
Maar veel seks, drugs en rock ’n roll hoef je niet bij de band te verwachten. “We zijn best wel een bescheten bandje, de braafste jongens van Nederland. Maar je leeft wel de droom die je voor ogen had. Met vele shows in het hele land, van theaters tot een kroeg in noord-Groningen dat door stamgasten in stand wordt gehouden.”
Kees gaat nu met de vier bandleden van Caramba verder als Bakelied. Daarin spelen ze akoestisch veel Nederlandstalige meezingers. Maar ze begeleiden ook zangeres Nathalie Baartman in haar Twentse liedjesprogramma.
“Heerlijk dat we iedereen nu kunnen laten zien wie en wat we zijn. En zelf bepalen hoe we dat laten zien. Zoals we ons ontwikkelen is dit muzikaal de best passende jas die ik ooit heb gehad. Caramba had een formule en daarbinnen moet je creatief zijn, we doen nu alleen maar wat we leuk vinden. Je doet dingen waar je achter staat en dat werkt heel aanstekelijk."
"Het is niet alleen leut maken, ik vind het lastig dat er vaak neerbuigend over Nederlandstalige muziek wordt gedaan. Ik hou erg van mooie liedjes, zoals van Maarten van Roozendaal, André Manuel en Bram Vermeulen. Liedjes die mij in het hart raken en dat wil ik overbrengen zodat ze het publiek ook raken. Het publiek ‘pleasen’, dat hoeft niet meer. We doen het op onze eigen manier. En dat geeft belachelijk veel energie op het moment.”
Heb je een tip of opmerking? Stuur ons je nieuws via nieuws@nieuwsplein33.nl.